BIJWERKINGEN |
Hyperbare zuurstoftherapie is een ongevaarlijke behandeling die maar weinig bijwerkingen heeft.
Toch is het goed hier meer informatie over te geven. |
 |
|
Onder- en overdrukletsels. Dit zijn aandoeningen die ontstaan ten gevolge van drukveranderingen.
In het dagelijks leven hebben we hier allemaal wel eens mee te maken gehad. Bijvoorbeeld door met een auto onder een diepliggende tunnel te rijden. Dit geeft een drukgevoel op het oor. Bij het onder water gaan voelt men dit aanmerkelijk sterker en kan dit zelfs tot fikse pijn aan de oren leiden. Dit komt door de drukverandering. Hoe dit in de praktijk werkt illustreert het volgende voorbeeld.
Indien we met een ballon onder water gaan dan zal die ballon steeds kleiner worden naarmate deze dieper komt. Dit kleiner worden is mogelijk omdat de ballon elastisch is. Stel nu echter dat we deze proef doen met een object waarvan de wand niet elastisch is. Een lege glazen fles bijvoorbeeld, waarop we onze duim houden om deze af te sluiten. Bij het afdalen onder water wil de fles, net als de ballon, kleiner worden.
De fles is echter niet elastisch dus die kan niet afnemen in volume. Het gevolg is dat er een vacuüm in de fles ontstaat die de duim naar binnen trekt.
Als we dit voorbeeld toepassen op het lichaam dan is dit effect zichtbaar in alle met lucht gevulde organen. Bijvoorbeeld het middenoor. Dit is de ruimte achter het trommelvlies. De ruimte is nagenoeg geheel omgeven door bot. Beenweefsel is niet elastisch. Bij het afdalen onderwater wil het middenoor kleiner worden. Vanwege de omgevende (niet elastische) botstructuren lukt dit niet.
Er ontstaat er een vacuüm in het middenoor. Dit vacuüm kan voor behoorlijk veel pijn zorgen, een bloeding geven, het binnenoor kapot maken en het trommelvlies perforeren. Gelukkig is er echter een truckje dat meestal goed werkt. Klaren of slikken of gapen. Hiermee zorgt men dat er via de buizen van Eustachius extra lucht in het middenoor komt die het vacuüm opheft. Indien men verkouden is zijn de buizen van Eustachius opgezwollen. Passage van lucht is dan moeilijker.
In dat geval is onderzoek door de begeleidend arts noodzakelijk om te bezien of hyperbare zuurstoftherapie op dat moment mogelijk is.
Een drukletsel van het middenoor komt wel eens voor. In veruit de meeste gevallen betreft het dan echter een tijdelijk en relatief klein ongemak welke binnen enkele dagen ook weer spontaan verdwijnt. Dit zelfde geldt voor een drukletsel van de bijholten. Natuurlijk zijn er nog andere lucht houdende organen in het lichaam (de darmen en de longen). Vanwege de relatief langzame snelheid waarmee de drukveranderingen plaatsvinden in de tank is de kans op beschadiging van deze structuren door de genoemde krachten echter zeer klein!
De kans op onder en overdrukletsels is voor een belangrijk deel te vergelijken met de kans op dit soort lichamelijke complicaties tijdens en door het vliegen met een commerciële vliegmaatschappij! |
| |
|
 |
Zuurstofvergiftiging. Te veel zuurstof kan direct en op langere termijn schadelijke gevolgen hebben.
Het is goed om het directe gevolg en het lange termijn effect te scheiden in deze uitleg. Beiden hebben namelijk een heel verschillende manier van ontstaan.
Een directe zuurstofvergiftiging kan theoretisch optreden bij het ademen van 100% zuurstof op een waterdiepte van 10 meter. Dit klinkt onheilspellend wanneer men bedenkt dat hyperbare zuurstoftherapie plaatsvindt op een druk gelijk aan 14 meter waterdiepte! Toch komt een acute zuurstofvergiftiging tijdens een behandeling op 14 meter, eigenlijk niet voor. Een aantal factoren zijn hiervoor verantwoordelijk.
De meest belangrijke is de gecontroleerde omgeving in een tank. Intensieve lichamelijke inspanning en forse afwijkingen in lichaamstemperatuur treden hier niet op. Het zijn juist deze factoren die het optreden van een acute zuurstofvergiftiging mede bewerkstelligen. Overigens uit een acute zuurstofvergiftiging zich als een kortdurend “epileptisch insult”. In de literatuur is een dergelijke aanval tijdens een hyperbare zuurstofbehandeling op 14 meter nog niet beschreven.
Een zuurstofvergiftiging die na verloop van tijd kan optreden noemt men een chronische zuurstofintoxicatie. Deze treedt op na een bepaalde hoeveelheid zuurstof. Deze dosis drukt men uit in UPTD’s (Unit Pulmonary Toxicity Dose). Met onze behandelschema’s is een dergelijke complicatie niet mogelijk. De chronische vergiftiging veranderingen in de longblaasjes.
Tijdens de behandeling neemt het lichaam veel extra zuurstof op. Zo ook de ooglens. Doordat zuurstof oplost in de lens kan deze structuur enigszins zwellen. Dit kan consequenties hebben voor de eigenschappen van de lens. Vooral het verzien zou dan tijdelijks kunnen afnemen. Het lezen gaat juist gemakkelijker. Deze verandering zal echter weer verdwijnen enkele weken na de behandeling wanneer alle extra zuurstof weer is verdwenen. Het advies is om tijdens de periode dat u bij ons onder behandeling bent geen nieuwe oogcorrectie te laten aanmeten.
Belangrijk om te noemen in dit hoofdstuk is de invloed die hyperbare zuurstof heeft op kanker.
Dit is uitgebreid onderzocht. De conclusie is dat hyperbare zuurstof de groei van kanker NIET stimuleert maar juist enig remmend effect blijkt te hebben (www.ncbi.nlm). |
|
 |
| Vandaag is het
, deze pagina is op 27/05/2011 voor het laatst bijgewerkt. |
|
|
|
